Kloof tussen arm en rijk

Om te verklaren waarom er kinderen op straat leven, moeten we in de eerste plaats gaan zoeken in de kloof tussen arm en rijk. De problematiek van straatkinderen is onlosmakelijk verbonden met de ongelijke noord-zuidverhoudingen, de ongelijke verdeling van rijkdom in de wereld en de daaruit voortkomende armoede. Het fenomeen van de verstedelijking, een rechtstreeks gevolg van de kloof tussen arm en rijk, is de voornaamste oorzaak waarom er kinderen op straat moeten overleven.

Bijna overal ter wereld waar armoede heerst, groeien de steden tegen een razend tempo. De armoede op het platteland jaagt mensen naar de stad in de hoop op een beter leven. Maar daar aangekomen wordt die hoop al gauw stukgeslagen door werkloosheid. Het gezin belandt in de achterbuurten en krottenwijken buiten de stad, slechts enkele kilometers verwijderd van het stadscentrum met zijn volle winkels, chique hotels en dure wagens. Daar wonen ze opeengepakt in huisjes van golfplaten en karton.
Wat een stap vooruit moest worden, wordt een stap achteruit met alle gevolgen vandien. Het gezin raakt ontworteld en ontwricht. Waar men in een dorp nog op solidariteit van de familie en de gemeenschap kon rekenen staat men er in de stad al gauw alleen voor. En met de uitzichtloosheid komen de frustraties, alcoholisme, misbruik en geweld waar de kinderen vaak het grootste slachtoffer van zijn.


De weg naar de straat

De kinderen proberen te overleven door autoruiten te wassen aan het kruispunt, schoenen te poetsen of snoepjes te verkopen op de bus... of gewoon door hun handje uit te steken terwijl ze met trieste ogen kijken. Ze hopen op de gulheid van iemand die meer geluk heeft. En als hij niets geeft? Waarom hem niet bestelen... want hij heeft alles en ik heb niets. Het zijn enkele van de manieren waarop kinderen worden ingeschakeld in de economische strijd van hun gezin. Ze brengen dagen door op de stoepen, in de parken en op de pleinen in het centrum van de stad. Ze zijn op zoek naar wat geld... om er 's avonds mee thuis te kunnen komen. Maar waarom zou je nog naar huis gaan? Waarom zou je geen nachtje op de stoepen slapen om een pak slaag te vermijden als je te weinig hebt verdiend? Waarom zou je het geld dan niet voor jezelf houden of met je kameraden delen? Thuis wacht je toch niet veel goeds. Maar na dat nachtje wordt een terugkeer alsmaar moeilijker en uiteindelijk blijven veel kinderen definitief op straat. Ze sluiten zich aan bij een bende en leren te overleven in de betonnen jungle van de stad. Zonder het zelf te beseffen worden ze zo straatkinderen die elke band met thuis verliezen.