Meet the Trainer • Bram Van de Putte

Posted on 18-07-2017

Bram Van de Putte Mobile School trainer

13 jaar geleden klopte Bram Van de Putte voor het eerst op de deur van het Mobile School kantoor op zoek naar meer straathoekwerkervaring. Sindsdien is hij steeds actief betrokken geweest bij de organisatie, eerst als vrijwilliger en daarna ook als Master Trainer. Hij gaf al training in Tanzania, Ethiopië, Kenia, Bangladesh en Polen en is nu net terug uit Griekenland.
Tijd voor een interview!

Quote Bram Van de Putte

Kan je jezelf even kort voorstellen?
Ik ben fulltime straathoekwerker in Brussel en werk ook als Master Trainer bij Mobile School. Ik ben getrouwd en heb twee wonders van kinderen.

Hoe ben je bij je job als straathoekwerker terechtgekomen?
Ik heb een lang parcours afgelegd vooraleer ik als straathoekwerker aan de slag ging en Mobile School heeft daar zeker een invloed op gehad. 

Ik heb eerst Electronica gestudeerd en dan vijf jaar lang voor televisie gewerkt. Daarna besliste ik om alle overuren die ik had verzameld – zo’n vijf maanden in totaal – in één keer op te nemen om Spaans te gaan leren in Quetzaltenango, in Guatemala.

Toen ik daar aankwam, leerde ik op het centrale plein enkele straatkinderen kennen. Ik begon met hen te praten en ging de volgende dagen terug, met een bal en andere spelletjes, om nog beter met hen te kunnen connecteren. Daarna kwam ik in contact met één van de straathoekwerkers die met de jongeren werkte. Ik zette mijn oorspronkelijke plan aan de kant en spendeerde de rest van mijn tijd in Guatemala als vrijwillige straathoekwerker bij zijn organisatie.
 
Toen ik weer voet aan Belgische grond zette, ben ik onmiddellijk naar mijn baas gestapt met de boodschap: “Ik stop ermee. Ik word straathoekwerker.” Hij was degene die me aanraadde om dan maar eens contact op te nemen met een organisatie in Leuven die ook met straatkinderen werkte: Mobile School. 
Maar liefst 13 jaar geleden, in 2004, klopte ik op de poort van het kantoor in de Naamsestraat. Bij Mobile School hebben ze mij toen heel erg ondersteund in mijn denk-en veranderingsproces, dus de organisatie is erg belangrijk geweest voor mij. 

Ik nam de beslissing om opnieuw te gaan studeren: Intercultureel Management, om meer linken te hebben met de sociale sector. Na die studies ben ik echt beginnen groeien als straathoekwerker. Ik werkte eerst vijf jaar lang als sociaal werker in het Klein Kasteeltje in Brussel en ging daarna aan de slag bij het Boysproject in Antwerpen. In 2012 zette ik de stap om écht als straathoekwerker aan de slag te gaan bij Diogenes in Brussel.

Wanneer gaf je voor het eerst een training voor Mobile School?
Tijdens mijn studies Intercultureel Management moest ik 4 weken een stage lopen in het buitenland. Ik maakte er een jaar van, omdat ik echt ervaring wilde opdoen en met straathoekwerk verder wilde. In 2007 reisde ik naar Arusha in Tanzania en werkte daar bij een lokale organisatie mee op straat, eerst zonder mobiele school en daarna mét, want tijdens mijn stage werd er bij de organisatie een mobiele school geïmplementeerd. Dat was meteen ook de eerste training die ik gaf.

Bram Van de Putte Arusha

Wat is het verschil tussen straathoekwerk zonder en met de mobiele school?
De mobiele school faciliteert straathoekwerk. Het is een tool waarmee je een vertrouwensband kan opbouwen met de jongeren en je kan er ook verschillende topics mee aankaarten.

In Arusha waren er heel veel verschillende groepen jongeren, verspreid over de stad. Straathoekwerk was er niet makkelijk, want we waren niet bij alle groepen welkom en tussen de verschillende groepen waren er ook bende-oorlogen. Toen we er met de mobiele school aankwamen, zag je jongeren van verschillende bendes vreedzaam naast elkaar staan. Dat was ongelooflijk straf om te zien. De mobiele school heeft echt een positieve impact op straat. Je zag ook heel duidelijk dat de mobiele school van de kinderen was. Ze werd letterlijk en figuurlijk door hen voort getrokken.

Zijn er veel verschillen tussen de straat in België en die in Tanzania?
In Tanzania zijn er veel meer straatkinderen. In België zien we vooral volwassenen op straat. 
Het andere grote verschil is dat de maatschappij hier minder kansen geeft. In Tanzania hebben mensen meer opportuniteiten om bijvoorbeeld een street business op te zetten en echt aan de slag te gaan met hun talenten en skills. Hier lopen mensen constant tegen muren aan. Er zijn honderden regels die mensen beknotten, die het bijna onmogelijk maken om zelf iets uit te werken.

Hoe zou je de mobiele school in enkele woorden beschrijven?
De mobiele school is een kleurige, fijne, miraculeuze tool die wonderen kan verrichten bij heel kwetsbare jongeren.

Welke workshop geef je het liefst?
Self-esteem! Ik vind het self-esteem model een heel sterk model en meer nog dan een model, een hele sterke filosofie om vanuit te leven. Ik pas het model zelf ook continu toe: op straat in Brussel, tijdens de trainingen van Mobile School, maar ook in mijn persoonlijk leven. 

Straathoekwerk is een veeleisende job. Wat blijft jou energie geven om verder te gaan?
Mijn motor is het contact met mensen. Nieuwe dingen ontdekken en mensen leren kennen, is enorm belangrijk voor mij. Ik reis ook graag en straathoekwerk is eigenlijk elke dag een beetje reizen. Elke dag vertrek je, maar je weet niet hoe je thuis gaat komen. 
Wat mij daarnaast energie geeft, is om te zien dat het wel degelijk mogelijk is voor mensen om eruit te geraken en hun weg te vinden. 

Kan je een voorbeeld geven van zo’n succesverhaal?

Ik werkte een tijdlang met een mevrouw die in de metro zat. Ze had psychoses en was moeilijk te benaderen.

Wat wij bij Diogenes dan doen is de maatschappij betrekken. Ons doel is sociale integratie, integratie in de maatschappij dus. Daar moet die maatschappij dan ook een rol in spelen, want wij zien de mensen waarmee we werken maximum 2 keer per week. Concreet houdt dat in dat we naar mensen op zoek gaan in de context om positieve impulsen te geven. De mevrouw van de broodjeszaak die als ze tijd heeft even een babbeltje gaat slaan, bijvoorbeeld, of de poetsman die telkens als hij voorbij komt “hallo” zegt. Het zijn kleine details, maar van groot belang. Al die details zijn positieve boodschappen die empoweren
Als je mensen vanuit die empowerende manier benadert en hen versterkt in hun eigenwaarde, in hun fundament, dan werkt dat ongelooflijk sterk. Pas daarna kan je praten en verdere stappen zetten. 

Het hele proces heeft in dit geval 4 jaar geduurd. Het is een langetermijnproces, maar het werkt. De mevrouw waarover ik het heb, leefde al 6 jaar op straat toen ik haar leerde kennen en iedereen zei: “Die krijgen we er nooit uit”. Toen we al een tijd met haar aan het werken waren, kon ze praten over haar psychoses. Ze zei dat een djinn, een Afrikaanse boze geest, haar benen had afgesneden en in een pot met kokend water had gestopt. Daardoor zat ze geblokkeerd en kon ze niet bewegen. Eigenlijk een mooie metafoor voor de situatie waarin ze zich toen bevond.
Nu is ze zoals jij en ik, ze heeft alleen medicatie nodig. Het is de kracht van het netwerk rondom haar geweest die gemaakt heeft dat we haar verder hebben kunnen helpen.

Het self-esteem model werkt dus écht. Ik heb er al erg sterke resultaten mee behaald. Onze manier van werken bezorgde ons vorig jaar trouwens nog de tweede plaats in een wedstrijd voor innovatieve projecten. Fijn, maar eigenlijk zou het fijner zijn als het niet meer innovatief was en gewoon common sense. Dat er niet meer gewerkt wordt met het gangbare overtuigmodel, mensen proberen overtuigen om dingen te veranderen, maar wél met het self-esteem model, dat vertrekt vanuit het idee van eigenwaardegroei. 

Nog een typische sollicitatievraag om af te ronden. Waar zie je jezelf binnen vijf jaar? Wat zijn je dromen voor de toekomst?
Ik zit goed waar ik zit, dus ik zou daar heel graag in verder gaan.
De combinatie van mijn gewone job en mijn job als trainer bij Mobile School is voor mezelf heel vruchtbaar. Tijdens de training denk ik na over concepten die belangrijk zijn voor mijn gewone job en dat samen met mensen die ook ervaring hebben op straat. Dat maakt mij sterker als straathoekwerker. Daarnaast is mijn ervaring als straathoekwerker een verrijking als ik training geef. Beide jobs geven mij de kans om mij verder te ontwikkelen en dat is erg belangrijk voor mij. 

Bram Van de Putte Mobile School Trainer Mombasa